February 25, 2014

ΑΤΙΤΛΟ

Να περνάνε οι μέρες και τα χρόνια

και ‘μείς εκεί μαρμαρωμένοι βασιλιάδες.

Μου ‘λειψε απόψε η αγκαλιά σου

-η ησυχία αυτή η ασφαλισμένη.

Έτσι ζεσταίνονται οι άνθρωποι

όταν μπάζει νύχτα απ’ τις γρίλιες.

Και νιώθω τόσο μόνη στους πολλούς

και τόσο γεμάτη στο λίγο το δικό σου.

Πόσο χρεώνεις αγάπη μου την ευτυχία;

Πόσες ανάσες μακριά μεταναστεύεις;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Latest Posts By gogogiannadaki

Category

Uncategorized