Πάμε να φάμε στο πάρκο;

Μικρό ταξίδι αναψυχής.

Να κάνουμε πικ-νικ

τις προσωπικές μας νοσταλγίες.

Να τσιμπήσουμε τα ξαναζεσταμένα

και να πιούμε το πιο κόκκινο κρασί.

Θες να κάνουμε ποδήλατο

στα μονοπάτια της λήθης

και να κολυμπήσουμε γυμνοί

στη λίμνη από ιδρώτα;

Μετά, θα κυνηγηθούμε στη βροχή

των δακρύων που δε στέγνωσαν.

Κι έπειτα θα γυρίσουμε

στο νεόδμητό μας σπίτι

και θα σε κρύψω σα μωρό

μες στη γέρικη αγκαλιά μου.

Αρκεί η σκόνη στα παπούτσια μας

για ν’ αποδείξει πως υπήρξαμε.

Μα για ποιον έρωτα μιλάς;

Για κοίτα τα φτερά μου.

Άν πέσεις κάποτε απότομα

ξεχνάς πως είναι να πετάς.

Όμορφη σύμπραξη των έξεων

προσποιήσου πως μ΄αγάπησες.

Να παίξω και ‘γω το ρόλο μου

ν΄ανέβει η παράσταση.

Κι όταν πέσει η αυλαία

πιάσε μου σφιχτά το χέρι.

Το τελευταίο χειροκρότημα

θα γίνει το τραγούδι μας.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Latest Posts By gogogiannadaki

Category

Uncategorized