Φύτρωσαν κάτι χόρτα στο μπαλκόνι μας.

Θαρρείς τα σταύρωσε κανείς

-ακόμα εν ζωή- στα βρώμικα πλακάκια.

Παράταιρα στα μάτια μου χτυπάει

το πράσινο το χρώμα της ελπίδας

δεμένο με το γκρίζο του τσιμέντου.

Ποιος το σπόρο έριξε;

Ποια ρίζα αγριόχορτου,

βγήκε μπροστά μας ν’ ανασάνει;

Έτσι είναι λες αυτά.

Αθώα χόρτα, αφελή

φυτρώνουν εκεί που δεν τα σπέρνεις.

Όχι εγώ δε μπόρεσα ποτέ

τόσο πεζά ν’ αποκριθώ

στις υπαρξιακές σου πεποιθήσεις.

Επίτρεψέ μου  να κοιτώ ετούτη τη ζωή

που απ’ το τίποτε γεννήθηκε.

Άσε με, τη δύναμή της να θαυμάζω.

Μακάρι να ‘χα και γω τη χάρη της

να χρωματίζω  τη ζωή μας

εκεί που πετρώνει η αγάπη σου.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Latest Posts By gogogiannadaki

Category

Uncategorized