Ήρθα, είδα

και απήλθα.

Θα ξανάρθω, θα δω

και λογικά θα ξαναφύγω.

Άλλωστε πάντα μου άρεσαν

οι δραματικές επιστροφές

και τ’ αεροδρόμια ορόσημο

στις δακρύβρεχτες ταινίες.

Σαν σήμερα όμως

σκοτώθηκε το αύριο.

Με άλλα λόγια,

ένας χρόνος

και τρεις μήνες

διάλειμμα απ’ το μαζί.

Χρόνος εξαίρετος

παράπονο δεν έχω.

Αλλά σήμερα οφείλω

μαύρα να φορέσω.

Όχι, δεν πρόκειται να κλάψω.

Έπαψα πλέον να θρηνώ

για αυτόχειρες αγάπες

κι αδύναμους ανθρώπους.

Και δεν το αποκαλώ διάλειμμα

επειδή κάτι περιμένω.

Απλά μόνο αυτή η λέξη

έρχεται στο μυαλό μου

όταν ξένοι μνημονεύουν την αγάπη μας

και πάντα περιμένουν κάτι να τους πω.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Latest Posts By gogogiannadaki

Category

Uncategorized